Unwinding

Ervaringen

Freedom

In het voorjaar van 2005 werd ik uitgenodigd om eens bij een paard, genaamd 'Freedom' te komen kijken. Veel dierenartsen hadden al naar het paard gekeken en wisten niet wat ze er mee moesten.
Het verhaal was het volgende: Freedom raakte bij slecht weer, als het hard waaide, onweerde en regende, in de stress. Ze draaide dan rondjes in de stal, stond te zweten en was niet meer benaderbaar. Omdat Freedom uit een interessante bloedlijn kwam, Freedom is een elite vererver van Landgraaf, wilden de eigenaren nog graag een veulentje van haar. Haar eerste veulen is o.a. Benelux springkampioen geworden.
Echter, elke keer als ze zo'n paniekaanval kreeg wanneer ze drachtig was, verwierp ze het veulen.
In de wei was ze altijd alert en moeilijk benaderbaar. De eigenaren hadden beide het gevoel dat er iets met het paard gebeurd moest zijn, maar hadden geen idee wat.

Bij dit paard heb ik mijn eerste natuuropstelling gemaakt. Na het intake gesprek heb ik mij door de eigenaresse als Freedom op laten stellen. Haar informatie stroomde mijn lijf(systeem) binnen. Wat ik daar in tegen kwam was voor mij in eerste instantie overweldigend. Ik voelde mij verschrikkelijk alleen en afgesloten van de wereld. Een paard dat in een soort shock toestand is geraakt.

naar bovenzijde pagina

Beelden kwamen daarna in mij op van een heel tevreden paard wat met een 2 maand oud veulen in een grote wei stond met meerdere merries en veulens. Samen stonden ze onder een boom. De lucht werd donkerder, en plots was er een heftige paniek in het paard. Zijn veulen was dood, de boom lag er zwart geblakerd naast. De bliksem was ingeslagen.
Dit was zo ongelofelijk pijnlijk voor dit paard, niet te dragen. Het paard heeft zich hier van afgewend en steun gezocht in zijn omgeving. Ik kon dit helemaal voelen in mijn lichaam, tot in de fijnste details ervoer ik waar dit dier zijn pijn had opgeslagen. Er zat veel spanning in de rechter kant van mijn hoofd en mijn keel. Mijn hele achterhand zat op slot en ik had mijn staart stijf tussen mijn billen geklemd en voelde mij vreselijk onrustig.

Dit is het verhaal zoals het tot die dag in het paard zat opgeslagen. Van hieruit moesten we een 'Unwinding' zien te initieren. Na een korte pauze ben ik weer in de opstelling gestapt, om die beweging te maken, die Freedom tot op dat moment nog niet heeft kunnen maken: de pijn en het verdriet toelaten wat deze bliksem inslag teweeg heeft gebracht.
Ik had het gevoel dat ik door een heel diep rouw proces heen ging. Langzaam maar zeker begon ik mijn eigen lijf weer te voelen en contact te maken met de wereld om mij heen. Ik voelde hoe de spanning uit mijn keel en hoofd weg trok, hoe mijn rug zich begon te ontspannen. Ik voelde mij als paard weer tot leven komen. Hier zijn we de opstelling gestopt.

naar bovenzijde pagina

Uit de de stamboekpapieren van Freedom bleek dat haar derde veulen was gestorven, waarna ze alle veulens heeft verworpen. Van haar zijn nog wel twee veulens geboren via draagmoederschap.

Tot slot hebben we Cranio-Sacraal naar Freedom gekeken.
Het mooie was dat ik in haar fascia exact dezelfde plaatsen met spanning tegen kwam die ik in de opstelling in mijn lichaam had gevoeld: de stress in de rechterkant van het hoofd en in haar keel zat een enorme opgezette klier, zo dik als een ganse ei.
Het hele proces dat ik stapje voor stapje had doorleefd gebeurde toen in haar. Ze begon langzaam aan te ontspannen en begon contact met ons te zoeken. Ze kreeg volgens haar bazin voor het eerst uitdrukking in haar ogen en liet haar staart uiteindelijk helemaal los. Ze liep als een heel ander paard de wei in dan ze er even daarvoor uit was gekomen, met losse rug en ontspanning door haar hele lijf heen.

In de weken daarna veranderde er van alles in Freedom. Ze kwam naar haar eigenaren toe en liet zich aanraken. Er stond een enter en een driejarige merrie bij haar in de wei. Na een week begon de enter naar haar uiers te zoeken. Dit liet ze allemaal toe. Met de dag werd ze rustiger.
Drie maanden na ons bezoek is ze naar de hengst gegaan. Direct daarna was ze drachtig. Die zomer heeft ze met andere paarden bij de hengstenhouder in de wei gestaan. Ze heeft sindsdien geen paniekaanvallen meer gehad terwijl we toch de nodige stormen hebben gehad. In het late voorjaar van 2006 heeft Freedom, 10 jaar na haar trauma, een prachtig veulen geworpen.

naar bovenzijde pagina

Moelafka

Moelafka is een 3-jarige volbloed Arabier die aan het eind van de zomer enorme gallen kreeg op haar rechter achterbeen en een openwond met mok aan het linker achterbeen met een zwelling op de kroonrand.
Hier hebben de eigenaren een tijd mee om gedokterd, maar het herstelde zich niet goed.
De eigenaresse van Moelafka heeft ons gevraagd of wij eens naar haar wilden kijken.

Wat opviel naast bovenbeschreven symptomen, was dat het paardje zeer uitgestrekt, met een holle rug stond en vrijwel steeds op haar linker achterbeen leunde.
Wanneer ze liep, liep ze met een stijve rug.
Voor de rest liep ze niet kreupel.

Na deze observatie heb ik naar Moelafka's cranio-sacrale ritme gevoeld. Dit was voor het kruis veel krachtiger dan er achter en in haar linker heupstreek kon ik het cranio-sacrale ritme helemaal niet meer voelen. De fascie trek leidde mij ook naar haar linker heupgewricht.
Na dit onderzoekje hebben we een natuuropstelling gemaakt. Moelafka's informatie heb ik op 'mijn computer' gedownload, of in iets andere bewoordingen, ik ben in haar morfogenetisch veld gaan staan.

naar bovenzijde pagina